De automatische piloot
Hebt u dat ook wel eens dat je ergens zo in gedachten bent en alles om je heen vergeet en maar weinig bemerkt van je omgeving. Ik heb het wel eens gehad op mijn fiets, ik reed op een bekende weg en ken de weg als mijn broekzak, waar de bochten zijn en de stoplichten en ook de zebrapaden. Maar op een dag, het had lichtjes gesneeuwd en alles was wit om me heen ging ik weer diezelfde route en plotseling knalde ik tegen een stilstaande auto aan die daar al jaren geparkeerd staat als de eigenaar thuis is, en iemand die op de stoep liep en het zag gebeuren zei ook nog ja meneer u moet wel goed uitkijken.
Toen ik thuis kwam en een beetje van de schrik bekomen dacht ik er nog over na en besefte dat er zoveel dingen in het leven zijn die haast automatisch gaan en waar we niet of nauwelijks over nadenken, of niet meer zien, het is zo gewoon geworden. Ja, en dan rij je zelf tegen een auto aan, je valt en dan roept er ook nog iemand tegen je dat je moet uitkijken. Ik dacht ook na dat wij het als kind van God ook zo vaak doen, de dingen op de automatische piloot zetten zoals je werk, gezin, relatie, gemeente maar ook je omgang met God. Je weet precies hoe je moet leven, de dagen zijn als het ware hetzelfde met daarbij de kerkgang op zondag en misschien zelfs de gang naar de bidstond of kring op woensdag, niets nieuws onder de zon zou je zo denken, er gaat weinig mis.
Totdat je misschien heel ineens, heel onverwachts en onvoorzien op je neus gaat, heel hard en heel pijnlijk, het heeft je leven dan zelfs voor jouw gevoel stil gezet, misschien je wel aan het nadenken gebracht. Waar was ik nou mee bezig? Waarom zag ik als het ware die stilstaande auto niet? Waarom zag ik het gevaar niet aankomen? Soms is het goed om ons leven en onze harten te onderzoeken en nooit toe te staan dat we verzanden in gewoonten en tradities maar God de ruimte geven om te kunnen werken en vernieuwen door Zijn Geest, om onze weg die we dagelijks gaan op Hem afstemmen en door Hem laten leiden.
Laten we zo ons leven inrichten en gefocust zijn op Jezus, dus niet datgene wat automatisch gaat of wel goed aanvoelt, of dat je zegt, ja maar ik heb het altijd al zo gedaan, maar dat het gebed en verlangen zal zijn: Heer wat wilt U dat ik doen zal, hoe wilt U dat ik mijn leven invul en inricht! Heer vul mij, leid mij,zend mij,zodat mijn leven een afspiegeling is van U, verfrissend en vernieuwend en dat het zeker geen sleur is of wordt.
Christen zijn saai? Kom nou, het is het meest inspirerende leven wat je je maar kunt voorstellen. Zit je vast aan het oude? God maakt alle dingen nieuw!
De apostel Paulus zegt het zo treffend in de brief van Efeziers het 3e hoofdstuk vanaf vers 20,
Hem nu, die blijkens de kracht, welke in ons werkt, bij machte is oneindig veel meer te doen dan wij bidden of beseffen, Hem zij de heerlijkheid in de gemeente en in Christus Jezus tot in alle geslachten, van eeuwigheid tot eeuwigheid! Amen.
Laten we met elkaar bidden en ons uitstrekken dat die kracht en heerlijkheid ten volle zal zijn in onze levens en in onze gemeente tot eer van Hem en tot zegen van elkaar.
